قصدِ ورود دارید ؟!

  جستجو بین پست‌ها و کاربران
سال 1365 در مسجد محله امان کلاس خوشنویسی برپا شد . 10 ساله بودم که در آن کلاس شرکت کردم و بعد از چند جلسه ، کلاس تعطیل شد و من نیز از آن به بعد در هیچ کلاسی شرکت نکردم . و در همه ی این سال ها خودم از خطوط بزرگان خط که بدستم رسید مشق کردم .خطوط کپی شده از استاد جواد بختیاری بدستم رسیده بود که چون در نایاب آنها را حفظ و از روی آن مشق کردم . در سال 1370 از کتاب یاد مهربان استاد شیرچی مشق شکسته کردم و بعد از خطوط استاد کابلی و سالها بر این رویه بودم تا اینکه آثاری از شکسته استاد عبدالمجید ، استاد سید گلستانه و بعدتر از استاد عطارچیان و استاد ملک زاده بدستم رسید و کلاً مسیر شکسته نویسی مرا تغییر داد . اینک از آنچه سایقاً مشق کردم روی برگردانده و مشق شکسته اصیل را پی گرفته ام . خط نقاشی را هم دوست داشته و بدلیل آنکه اندک دستی در نقاشی دارم این رشته را نیز پی می گیرم . خیلی مایل به شکسته نویسی اصیل با آمیزه هنرهای مدرن هستم .هیچ مدرکی هم از انجمن خوشنویسان ندارم و تاکنون یکبار هم به انجمن نرفتم . این دور بودن از انجمن حداقل فایده اش برای من ، نداشتن تعصب نسبت به شیوه ی استادی خاص و استفاده از آثار همه ی اساتید بوده است . حالا دیگر سلیقه شخصیم شکل گرفته است . سال ها قبل کتابی از استاد اویس وفسی بدستم رسید و در آن با شیوه ی این استاد گمنام آشنا شدم ایشان خطشان را مقید به محدودیت های کشیده نکردند . خوشه چینی ِ این چنینی خیلی برایم مفید بوده است . این روزها می بینم که هنروران بسیاری بدلیل خلاصه شدن در یک استاد خاص به تکرار رسیده اند و در اغلب موارد بدلیل تعصب حاضر به شنیدن هیچ صدای مخالفی هم نیستند .این رویه های متداول و این آلودگی شدید خوشنویسی به مادیات که این روزها شاهد آن هستیم و دوری از آن معنویت نهفته در خط نویسی برای این هنر گرانمایه بسیار زیان بار است . گاه شاهدم که نه هنر بلکه فقط امضاء پایین تابلو خرید و فروش می شود به نام هنر . خدا را شکر می کنم که از همه ی این حواشی به دور بوده ام .

مشخصات

موارد دیگر
سید حسن ابوطالبی
1 پست
مرد
سید حسن ابوطالبی
سید حسن ابوطالبی
یادمان باشد که سر سجاده عشق جز برای دل محبوب دعایی نکنیم